Dominees en priesters in tv-series & het beeld van de kerk in de maatschappij

Een tijdje geleden begon het nieuwe seizoen van Grantchester: een gemoedelijke televisieserie die zich afspeelt in het gelijknamige idyllische dorpje net ten zuiden van Cambridge. In de hoofdrol: een Anglicaanse priester, die samen met een bevriende politie-inspecteur misdaden oplost. De serie was vanwege de Britse kneuterigheid al leuk om te kijken - ondanks alle niet-zo-geweldige…

Trainen voor mijn eerste marathon

In april ren ik mijn eerste marathon. Dat betekent 42 kilometer en 195 meter lang hardlopen. (Of, zoals ze hier in de UK zeggen: 26,2 mijl.) Trainen voor een marathon in het voorjaar betekent onder andere: tijdens de koudste, donkerste en somberste dagen toch de deur uitmoeten voor je hardlooprondje, iedere week stapels sportkleding in…

Ze keek me aan. Het blote voetje van haar kind stak onder de deken uit.

Ze keek me aan. In het echt was haar blik nog indringender dan op de vele foto's die ik van haar had gezien. Nu zat ik zelf voor haar. Ze droeg haar kind op de arm. Achter haar de zee van waaruit ze was opgerezen. Zij en haar kind gehuld in glimmend folie, een isoleerdeken…

Over Brexit, taal en kijken achter de voordeur – een update

Het nieuwe jaar begon ik in Nederland temidden van vrienden en familie. Zo'n week bijpraten betekent ook voortdurend reflecteren en terugkijken op de negen maanden dat ik nu in Cambridge woon. 'Hoe is het daar?' vraagt iedereen. 'Ben je al gewend? Hoe lang wil je daar blijven?' Zo bleven we vertellen. En tijdens dat vertellen kregen…

‘Ik ontmoet God juist in de verstilling van een eeuwenoude liturgie’

Deze blog verscheen eerder op Lazarus.nl (klik hier). De paaskaars brandt. Iedereen staat op omdat er een stoet mensen in kleurige gewaden de kerk binnenkomt. Voorop het koor in het blauw, daarachter de voorgangers in het wit. Iemand draagt het kruis en plaatst het voorin in de kerk. De welkomstwoorden klinken, de mensen in de…