Dag 30 – Hou je mond

Wij hadden vroeger thuis van die kleine boekjes van de kinderbijbel van Kees de Kort, en één daarvan was het verhaal van Bartimeüs. Op één van de plaatjes zie je hem roepen, langs de kant van de weg. Even later nog een keer, zijn hoofd nu rood, zó hard roept hij. Een sprekend beeld bij de lezing van vandaag.

Beluister hier de gesproken versie:

OPENING

Gezegend zijt Gij, God,
koning der wereld,
die de morgen ontbood
en het licht hebt geroepen,
zegen ook mij
met uw licht!

LIED

When I survey the wondrous cross
On which the Prince of glory died,
My richest gain I count but loss,
And pour contempt on all my pride.

(Tekst: Isaac Watts / Melodie: Rockingham / Uitgevoerd door: King’s College Choir, Cambridge)

LEZING

Marcus 10:46-52
Ze kwamen in Jericho. Toen hij met zijn leerlingen en gevolgd door een grote menigte weer uit Jericho vertrok, zat daar een blinde bedelaar langs de weg, een zekere Bartimeüs, de zoon van Timeüs. Toen hij hoorde dat Jezus uit Nazaret voorbijkwam, begon hij te schreeuwen: ‘Zoon van David, Jezus, heb medelijden met mij!’ De omstanders snauwden hem toe dat hij zijn mond moest houden, maar hij schreeuwde des te harder: ‘Zoon van David, heb medelijden met mij!’ Jezus bleef staan en zei: ‘Roep hem.’ Ze riepen de blinde en zeiden tegen hem: ‘Houd moed, sta op, hij roept u.’ Hij gooide zijn mantel af, sprong op en ging naar Jezus. Jezus vroeg hem: ‘Wat wilt u dat ik voor u doe?’ De blinde antwoordde: ‘Rabboeni, zorg dat ik weer kan zien.’ Jezus zei tegen hem: ‘Ga heen, uw geloof heeft u gered.’ En meteen kon hij weer zien en hij volgde hem op zijn weg.

STILTE

REFLECTIE

Ik heb dit bijbelverhaal ooit met de Ignatiaanse manier gelezen. Bij die manier van bijbellezen richt je je op de zintuigen: je stelt je voor dat jij ín het verhaal bent en je vraagt je af: wat zie ik? wat hoor ik? wat voel ik? wat ruik ik? wat proef ik? Je kijkt scherp naar wat er gebeurt, wat de mensen doen en wat Jezus doet. Het is een prachtige manier om bekende verhalen als nieuw tot je te laten spreken – en je vergeet, net als ik, niet snel meer wat je op die manier hebt opgediept uit de tekst.

Want als je op die manier het verhaal van Bartimeüs induikt, dan is er één moment waar je niet aan voorbij kunt. Dat moment waar de omstanders de roepende blinde man toesnauwen dat hij zijn mond moet houden. Je ziet het gebeuren. De menigte mensen die altijd en overal Jezus bezig houdt, is er nu ook en ze willen niet dat er iemand de boel verstoort. Net als de leerlingen die eerder de kinderen wilden weghouden bij Jezus.

Ja, zo gaat het vaak. Het zou zo fijn zijn als lastige mensen hun mond hielden. Zodat de belangrijke mensen hun ding kunnen doen.

En hoe vaak houden mensen langs de kant van de weg dan ook inderdaad hun mond? Zoals al die mensen die de dupe zijn geworden van de toeslagenaffaire, lamgeslagen door de tergende macht van het systeem… Hoeveel zijn er niet die zwijgend de schuldsanering zijn ingegaan, vol schaamte het hoofd hebben gebogen, niets meer durvend en voor het leven getekend? Houd je mond maar, werd er tegen hen gezegd. Jou willen we niet horen.

Bartimeüs blijft roepen en dat is eigenlijk een wonder. Hij heeft geen vrienden zoals die ene verlamde man, hij wordt niet door anderen bij Jezus gebracht. Hij moet het in zijn eentje doen en dat doet hij. Jezus hoort hem. En dat is ook een wonder.

Ik bid voor al die mensen die tot zwijgen zijn gebracht, voor mensen die hen horen en voor hen roepen, en ik bid dat ik nooit anderen in de weg zal staan als zij naar Jezus willen.

GEBED

Gij, die het verleden niet telt,
maar een nieuw begin met ons maakt,
ontvang onze dank
om Jezus, onze broeder,
die verworpen werd door ons,
maar tot hoeksteen geworden is door U.
Bevrijd onze wereld
van ballingschap en oorlog
en laat er vreugde en hoop groeien
voor alle mensen op aarde,
in deze veertig dagen en heel ons leven.
Amen.

(Gebed uit: Dienstboek Deel I)

ZEGEN

God zal met je meegaan
als licht in je ogen
als lamp voor je voet
als hand op je hoofd
en arm om je schouder;
als baken bij ontij
en verte die wenkt
als groet op je lippen
en hoop in je hart
als stem die je uitdaagt
en woord dat je voorgaat.

(Tekst: Sytze de Vries / Muziek: Job de Bruijn)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s