Dag 25 – Is alles mogelijk?

Ik schrijf dit vanuit mijn nieuwe woonplaats, waar ik gisteren ben aangekomen. Een warm onthaal kregen Eelco en ik, met bloemen en eten en een schitterend opgeknapte pastorie. Het is onwerkelijk om opeens weer op Nederlandse bodem te zijn, een abrupte overgang na maanden voorbereiding – maar het voelt goed en we hebben heel veel zin in de tijd die voor ons ligt.

Beluister hier de gesproken versie:

OPENING

Gezegend zijt Gij, God,
koning der wereld,
die de morgen ontbood
en het licht hebt geroepen,
zegen ook mij
met uw licht!

LIED

Heer, raak mij aan met uw adem,
reik mij uw stralend licht,
wijs mij nieuwe wegen,
geef op uw waarheid zicht.

Raak met uw adem mijn onrust
tot ik de rust hervind.
Al mijn wonden heelt Gij:
Gij ziet in mij uw kind.

(Liedboek 695 / Tekst: Pia Perkiö / Melodie: Ilkkla Kuusisto / Vertaling: Sytze de Vries / Uitgevoerd door: Big band Haarlemmermeer)

LEZING

Marcus 9:14-29
Toen ze terugkwamen bij de andere leerlingen, zagen ze een grote menigte om hen heen staan. Er waren ook schriftgeleerden bij, die met hen aan het discussiëren waren. De mensen waren verbaasd toen ze hem zagen, en liepen meteen naar hem toe om hem te begroeten. Hij vroeg hun: ‘Waarover zijn jullie met hen aan het discussiëren?’ Iemand uit de menigte antwoordde: ‘Meester, ik heb mijn zoon naar u gebracht omdat hij door een geest bezeten is en niet kan praten; steeds wanneer de geest hem overweldigt, gooit die hem op de grond, en dan komt het schuim hem op de mond te staan, hij knarst met zijn tanden en wordt helemaal stijf. Ik zei tegen uw leerlingen dat ze hem moesten uitdrijven, maar dat konden ze niet.’ Hij zei tegen hen: ‘Wat zijn jullie toch een ongelovig volk, hoe lang moet ik nog bij jullie blijven? Hoe lang moet ik jullie verdragen? Breng hem bij me.’ Ze brachten de jongen bij hem. Toen de geest hem zag, deed hij de jongen meteen stuiptrekken, en met het schuim op de lippen viel hij op de grond en rolde heen en weer. Jezus vroeg aan zijn vader: ‘Hoe lang heeft hij hier al last van?’ Hij antwoordde: ‘Al vanaf zijn vroegste jeugd, en hij heeft hem zelfs vaak in het vuur gegooid en in het water met de bedoeling hem te doden; maar als u iets kunt doen, heb dan medelijden met ons en help ons.’ Toen zei Jezus tegen hem: ‘Of ik iets kan doen? Alles is mogelijk voor wie gelooft.’ Meteen riep de vader van het kind uit: ‘Ik geloof! Kom mijn ongeloof te hulp.’ Toen Jezus zag dat er een grote groep mensen toestroomde, sprak hij de onreine geest op strenge toon toe en zei: ‘Geest die doof en stom maakt, ik gebied je: ga uit hem weg en keer niet meer in hem terug.’ Onder geschreeuw en met hevige stuiptrekkingen ging hij uit hem weg; de jongen bleef voor dood achter, zodat de mensen zeiden dat hij was gestorven. Maar Jezus pakte hem bij de hand om hem overeind te helpen en hij stond op. Hij ging een huis in, en toen ze weer alleen waren, vroegen zijn leerlingen hem: ‘Waarom konden wij die geest niet uitdrijven?’ Hij antwoordde: ‘Dit soort kan alleen door gebed worden uitgedreven.’

STILTE

REFLECTIE

Om heel eerlijk te zijn: genezingsverhalen blijf ik altijd een beetje lastig vinden. Zelfs na zes jaar theologische studie en met alle mogelijke alternatieve manieren van uitleggen. Want als je dit leest, wie denkt er dan niet: ‘Kon dit nu ook maar…’ Ik zou willen dat mijn lieve nichtje met haar ernstige epilepsie, die net als de jongen uit het verhaal niet kan praten, genezen kon worden en dat Jezus haar bij de hand pakt en overeind helpt. Ik zou willen dat er nooit zieke kinderen waren, dat het Prinses Máxima Centrum nooit gebouwd had hoeven worden, dat er geen ouders rondlopen met een gat in hun ziel dat te hartverscheurend is om je voor te stellen. Ik zou willen dat er geen pijn en geen verdriet was.

Is dat, vraag ik me af, wat Jezus wilde laten zien? Dat hij datzelfde verlangen deelde, en daarom voortdurend vol medelijden mensen geneest en helpt en heelt? Dat hij Gods hart liet zien, mede-lijdend met ons verdriet?

Ik weet niet of alles mogelijk is voor wie gelooft. Mijn nichtje wordt niet beter door gebed. Maar ik geloof wel dat het beter wordt, ooit, dat het goed komt. En dat we juist in onze pijn de diepe liefde van God leren kennen.

GEBED

God,
schenk ons het geloof
van hen die op uw Woord
hebben vertrouwd.
Doe ons en alle mensen
het land bereiken,
waar wij het leven delen met elkaar
en door lijden en verdrukking heen
groeien tot de gestalte van Hem
die ons hoop geeft: Jezus, onze broeder,
in deze veertig dagen en heel ons leven.
Amen.

(Gebed uit: Dienstboek Deel I)

ZEGEN

De Heer schenke ons zijn zegen,
Hij beware ons voor onheil
en geleide ons tot eeuwig leven.
Amen.

Een gedachte over “Dag 25 – Is alles mogelijk?

  1. Welkom weer in ons vlakke, wijdse landje. :)
    Leuk dat je in alle drukte toch de tijd vindt dit steeds te delen. Dank.

Laat een reactie achter op Astrid Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s