Dag 20 – Volhouden

Dag 20, we zijn halverwege de weg naar Pasen. Vandaag gaat het over een vrouw die volhoudt, een vrouw zonder naam – maar met een groot geloof.

Beluister hier de gesproken versie:

2008 08 17 Woman

OPENING

Gezegend zijt Gij, God,
koning der wereld,
die de morgen ontbood
en het licht hebt geroepen,
zegen ook mij
met uw licht!

LIED

Hij die de blinden weer liet zien,
hun ogen kleur liet ondervinden,
is zelf het licht dat ruimte geeft:
ons levenslicht, de Zoon van God.

Hij die de doven horen deed,
hun eigen oren deed geloven,
is zelf het Woord dat waarheid spreekt:
het levend Woord, de Zoon van God.

(Lied 534 / Tekst: Henk Jongerius / Melodie: Edward Miller / Uitgevoerd door: Bovenkerk Kamerkoor)

LEZING

Marcus 7:24-37
Hij ging weg en vertrok naar de omgeving van Tyrus. Daar nam hij zijn intrek in een huis, en hoewel hij niet wilde dat iemand dat te weten zou komen, lukte het hem niet onopgemerkt te blijven. Integendeel, er kwam al meteen een vrouw die over hem gehoord had naar hem toe, en zij viel voor zijn voeten neer. Ze had een dochter die door een onreine geest bezeten was. Deze vrouw was van Syro-Fenicische afkomst en geen Jodin; ze smeekte hem om bij haar dochter de demon uit te drijven. Hij zei tegen haar: ‘Eerst moeten de kinderen genoeg te eten krijgen; het is niet goed om de kinderen hun brood af te pakken en het aan de honden te voeren.’ De vrouw antwoordde: ‘Heer, de honden onder de tafel eten toch de kruimels op die de kinderen laten vallen.’ Hij zei tegen haar: ‘Dat hebt u goed gezegd. Ga naar huis, de demon heeft uw dochter al verlaten.’ En toen ze thuiskwam, lag haar kind op bed en bleek de demon verdwenen te zijn.
Hij vertrok weer uit de omgeving van Tyrus en ging via Sidon naar het Meer van Galilea, dwars door het gebied van Dekapolis. Daar werd iemand bij hem gebracht die doof was en gebrekkig sprak, en men smeekte hem om deze man de hand op te leggen. Hij nam de man apart, weg van de menigte, stak zijn vingers in diens oren en raakte met speeksel zijn tong aan. Hij sloeg zijn blik op naar de hemel, zuchtte diep en zei tegen hem: ‘Effata!’, wat betekent: ‘Ga open!’ Meteen gingen zijn oren open, zijn tong kwam los en hij kon normaal spreken. Hij beval de omstanders om aan niemand te vertellen wat er gebeurd was; maar hoe strenger hij het hun verbood, hoe meer ze het rondvertelden. De mensen waren geweldig onder de indruk en zeiden: ‘Alles wat hij doet is goed: zelfs doven laat hij horen en stommen laat hij spreken.’

STILTE

REFLECTIE

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben vrij snel ontmoedigd als iemand me duidelijk laat merken geen zin te hebben in een gesprek of antwoord te geven op mijn vraag. Ook in Engeland gebeurde het weleens dat iemand niet reageerde zoals ik verwachtte en dat ik dan bang was dat ik iets doms had gezegd of een ongeschreven regel had getreden. Als vreemdeling voel je je altijd net wat meer op je hoede. Bovendien: om hulp vragen maakt je kwetsbaar.

De vrouw uit het verhaal in Marcus is van een ander volk dan Jezus, maar ze heeft een duidelijke vraag. En Jezus’ antwoord is even duidelijk – tenminste, het lijkt er verdacht veel op dat hij haar afwijst. Je stelt een ongepaste vraag, suggereert zijn reactie. Het kan natuurlijk een test zijn, of niet eens serieus bedoeld, maar kun je daar onderscheid in maken als je wanhopig bent?

De vrouw, zonder naam gebleven in het evangelie, reageert op haar beurt vrij gevat. Ze laat zich niet uit het veld slaan, maar vindt in Jezus’ vergelijking van honden en kinderen een uitweg. Er is toch meer dan genoeg brood, een restje is ook oké? En haar vasthoudendheid redt haar dochter.

Of Jezus het nu al vanaf het begin van plan was, of dat deze vrouw hem overhaalt: hier wordt duidelijk dat de overvloed van God niet beperkt blijft tot het Joodse volk. En dat vanwege een vrouw die niet ontmoedigd raakte. Ik zou wel iets van haar vrijmoedigheid en vindingrijkheid willen lenen.

GEBED

Getrouwe God,
laat uw woorden
ons hoop geven
op een goede aarde,
waar mensen elkaar recht doen,
waar volkeren zoeken
naar ruimte voor elkaar
en de macht van het kwaad
wordt gebroken door goedheid;
dat onze ogen altijd gericht mogen zijn
op uw koninkrijk,
omwille van Jezus, uw Zoon,
die het ons heeft voorgedaan,
in deze veertig dagen en heel ons leven.
Amen.

(Gebed uit: Dienstboek Deel I)

ZEGEN

Laat de zon u zegenen
met haar milde stralen,
zij moge u helen,
licht zijn op uw wegen,
uw hart verwarmen
en bij ontij
een regenboog spannen
aan uw horizon.

(Bron: zielgaattevoet.nl)

2 gedachten over “Dag 20 – Volhouden

  1. Goeiemorgen Gertine, Alweer op de helft zijn we, naar Pasen. Ik wil je even laten weten dat wij ( Martin en ik) iedere morgen, hier aan de ontbijttafel in ons tijdelijke vakantiehuisje in Noordwijk, de dag beginnen met jouw stem, een verhaal, een lied en een plaatje dat jij hebt uitgezocht. Het kleurt onze dag. Ik wou dat t altijd veertigdagentijd was……

    Hartelijk dank dus, en een hele goeie verhuizing terug naar Nederland! Graag tot ziens,

    Jodien

    >

    1. Dat vind ik heel bijzonder om te horen – zo krijg ik een beetje een idee waar mijn ochtendgebeden landen! Graag gedaan en tot ziens,
      Gertine

Laat een reactie achter op Gertine Blom Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s