Dag 19 – Het gaat om de binnenkant

Dit is onze laatste week in Cambridge. We pakken dozen in, regelen de laatste kleine dingen, en zijn met ons hoofd al half in Nederland. De drie jaar zijn omgevlogen en tegelijkertijd voelt het als een eeuwigheid geleden dat we per ferry aankwamen en deze prachtige stad gingen ontdekken. Afscheid nemen is altijd lastig. Ook als er iets heel moois ligt te wachten. Ik ben blij met deze dagelijkse gebeden, die me iets van houvast geven in een tijd van verandering.

Beluister hier de gesproken versie:

OPENING

Gezegend zijt Gij, God,
koning der wereld,
die de morgen ontbood
en het licht hebt geroepen,
zegen ook mij
met uw licht!

LIED

Lord of all hopefulness, Lord of all joy,
Whose trust, ever childlike, no cares could destroy,
Be there at our waking, and give us, we pray,
Your bliss in our hearts, Lord,
At the break of the day. 

(Tekst: Jan Struther / Melodie: Slane / Uitgevoerd door: King’s College Choir, Cambridge)

LEZING

Marcus 7:1-23
Ook de farizeeën en enkele van de schriftgeleerden die uit Jeruzalem waren gekomen, hielden zich in zijn nabijheid op. En toen ze zagen dat sommige leerlingen brood aten met onreine handen, dat wil zeggen, met ongewassen handen (de farizeeën en alle andere Joden eten namelijk pas als ze hun handen gewassen hebben, omdat ze zich aan de traditie van hun voorouders houden, en als ze van de markt komen, eten ze pas als ze zich helemaal gewassen hebben, en er zijn nog allerlei andere tradities waaraan ze zich houden, zoals het schoonspoelen van bekers en kruiken en ketels), toen vroegen de farizeeën en de schriftgeleerden hem: ‘Waarom houden uw leerlingen zich niet aan de tradities van onze voorouders en eten ze hun brood met onreine handen?’ Maar hij antwoordde: ‘Wat is de profetie van Jesaja toch toepasselijk op huichelaars als u! Er staat immers geschreven:
“Dit volk eert mij met de lippen,
maar hun hart is ver van mij;
tevergeefs vereren ze mij,
want ze onderwijzen hun eigen leer,
voorschriften van mensen.”
De geboden van God geeft u op, maar aan tradities van mensen houdt u vast.’ En hij vervolgde: ‘Mooi is dat, hoe u Gods geboden ongeldig maakt om uw eigen tradities overeind te houden! Heeft Mozes niet gezegd: “Toon eerbied voor uw vader en uw moeder”, en ook: “Wie zijn vader of moeder vervloekt, moet ter dood gebracht worden”? Maar u leert dat iemand tegen zijn vader of moeder mag zeggen: “Alles wat van mij is en voor u van nut had kunnen zijn is korban”’ (wat ‘offergave’ betekent), ‘waarmee u hem niet toestaat nog iets voor zijn vader of moeder te doen, en zo ontkracht u het woord van God door de tradities die u doorgeeft; en u doet nog veel meer van dit soort dingen.’ Nadat hij de menigte weer bij zich had geroepen, zei hij: ‘Luister allemaal naar mij en kom tot inzicht. Niets dat van buitenaf in de mens komt kan hem onrein maken, het zijn de dingen die uit de mens naar buiten komen die hem onrein maken.’
Toen hij een huis was binnengegaan, weg van de menigte, vroegen zijn leerlingen hem om uitleg over deze uitspraak. Hij zei tegen hen: ‘Begrijpen ook jullie het dan nog niet? Zien jullie dan niet in dat niets dat van buitenaf in de mens komt, hem onrein kan maken omdat het niet in zijn hart, maar in zijn maag komt en in de beerput weer verdwijnt?’ Zo verklaarde hij alle spijzen rein. Hij zei: ‘Wat uit de mens komt, dat maakt hem onrein. Want van binnenuit, uit het hart van de mensen, komen slechte gedachten, ontucht, diefstal, moord, overspel, hebzucht, kwaadaardigheid, bedrog, losbandigheid, afgunst, laster, hoogmoed, dwaasheid; al deze slechte dingen komen van binnenuit, en die maken de mens onrein.’

STILTE

REFLECTIE

Volgens mij verkeert de kerk in een voortdurend gevaar om de balans te verliezen. We laveren tussen goede en nuttige gebruiken en rituelen, en de focus op de kern van het geloof. Wij mensen hebben rituelen nodig als houvast, om het geloof te laten landen in ons lichaam en ons leven: denk aan onze ogen sluiten bij het bidden, een kruis slaan, vaste gebeden in de kerkdienst, het zegengebaar – en de sacramenten zijn onze belangrijkste rituelen. Maar hoe vaak in de geschiedenis is de kerk niet het zicht verloren op de kern door de warboel van regels en gewoonten en rituelen?

Dan slaat het om: in plaats van dat onze tradities ons dichter bij God brengen, houden ze ons van God af. Dat kan op allerlei manieren. We zeggen: Pas als je dit doet… dán…. En we kunnen zo opgaan in ons eigen wereldje, dat we niet meer zien dat we een gesloten bolwerk zijn geworden voor de rest van de wereld. Daar komen de talloze reformatiebewegingen in de geschiedenis uit voort.

Uiteindelijk gaat het om je hart, zegt Jezus. Niet om de regels en ook niet om wat anderen daarvan gemaakt hebben. Er is genoeg in ons wat ons onrein maakt, daar hebben uiterlijke zaken niet zoveel mee te maken. Dat is goed nieuws, het maakt iedereen gelijk – maar het maakt het ook spannender: want wat zit er dan allemaal in ons? We worden aan het werk gezet om dieper te gaan dan de buitenkant. Voor mij persoonlijk blijft dat de grote uitdaging van mijn geloof, om me steeds weer bewust te zijn van wat er van binnen verkeerd gaat, wat er in mij leeft aan oordeel en boosheid en jaloezie en hebzucht. Dan kun je van de buitenkant nog zo’n vrome dominee zijn, maar daar kom je bij Jezus niet heel ver mee.

GEBED

Herder van mensen,
voor allen die in duisternis
van zonde en schuld verkeren,
hebt Gij een licht ontstoken
in Jezus, de Mensenzoon.
Wij vragen U:
geef ons een levend hart
om te luisteren naar uw Woord,
geef ons nieuwe ogen
om in Hem de mens te zien
door wie Gij ons vrij maakt,
in deze veertig dagen en heel ons leven.
Amen.

(Gebed uit: Dienstboek Deel I)

ZEGEN

God zal met je meegaan
als licht in je ogen
als lamp voor je voet
als hand op je hoofd
en arm om je schouder;
als baken bij ontij
en verte die wenkt
als groet op je lippen
en hoop in je hart
als stem die je uitdaagt
en woord dat je voorgaat.
Amen.

(Tekst: Sytze de Vries / Muziek: Job de Bruijn)

6 gedachten over “Dag 19 – Het gaat om de binnenkant

  1. Heel mooi omschreven. Het is precies mijn worsteling: hoe om te gaan met de diverse Christelijke tradities die me van alle kanten voorschrijven hoe te geloven en te handelen? Voor een buitenkerkelijk opgegroeide gelovige zoals ik een haast onmogelijke opgave. Wat mij rest is de blik naar binnen, te zoeken wat daar is en wat het waard is te behouden, en vooral ook wat weg moet. Heel erg bedankt voor deze inspirerende reflectie van jou,ik zal die goed bewaren!

  2. Het doet me goed om dit dagelijks gebed te volgen, dank je! Ook weer voor vandaag!
    Dat je dit nog kunt doen, midden in de verhuisdrukte – veel sterkte met het afscheid nemen!

  3. Dank weer voor een mooie en confronterende reflectie. Succes met jullie verhuizing, het loslaten van Cambridge en het verheugen op het Groningse.

Laat een reactie achter op John de Best Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s