Dag 14 – Teveel woorden

Soms vraag ik me af of ik wel zoveel woorden moet gebruiken. Meestal helpen woorden mij. Maar soms is stil zijn ook goed.

Beluister hier de gesproken versie:

OPENING

Gezegend zijt Gij, God,
koning der wereld,
die de morgen ontbood
en het licht hebt geroepen,
zegen ook mij
met uw licht!

LIED

Du bist gesegnet,
ein Segen bist du.

Jij bent gezegend,
een zegen ben jij.

(Muziek: Helge Burggrabe / Uitgevoerd door: Elbcanto en Christof Fankhauser)

LEZING

Marcus 5:21-43
Toen Jezus weer met de boot was overgestoken, verzamelde er zich een grote menigte bij hem, en hij bleef aan het meer. Een van de leiders van de synagoge, die Jaïrus heette, kwam naar hem toe, en toen hij Jezus zag viel hij aan zijn voeten neer. Hij smeekte hem dringend: ‘Mijn dochter ligt op sterven; kom haar de handen opleggen om haar te redden en te zorgen dat ze in leven blijft.’ Hij ging met hem mee. Een grote menigte volgde hem en verdrong zich om hem heen. Onder hen was ook een vrouw die al twaalf jaar aan bloedverlies leed. Ze had veel ellende doorgemaakt door de behandeling van allerlei artsen, aan wie ze haar hele vermogen had uitgegeven zonder dat ze ergens baat bij had gehad; integendeel, ze was alleen maar achteruitgegaan. Ze had gehoord over Jezus, en ze begaf zich tussen de menigte en raakte zijn bovenkleed van achteren aan, want ze dacht: Als ik alleen zijn kleren maar kan aanraken, zal ik al gered worden. En meteen hield het bloed op te vloeien en merkte ze aan haar lichaam dat ze van de kwaal genezen was. Op hetzelfde ogenblik werd Jezus zich ervan bewust dat er kracht uit hem was weggestroomd. Midden in de menigte draaide hij zich om en vroeg: ‘Wie heeft mijn kleren aangeraakt?’ Zijn leerlingen zeiden tegen hem: ‘U ziet dat de menigte zich om u verdringt en dan vraagt u: “Wie heeft mij aangeraakt?”’ Maar hij keek om zich heen om te zien wie het gedaan had. De vrouw, die bang was geworden en stond te trillen omdat ze wist wat er met haar was gebeurd, kwam naar hem toe en viel voor hem neer en vertelde hem de hele waarheid. Toen zei hij tegen haar: ‘Uw geloof heeft u gered; ga in vrede en wees genezen van uw kwaal.’
Nog voor hij uitgesproken was, kwamen enkele mensen tegen de leider van de synagoge zeggen: ‘Uw dochter is gestorven, waarom valt u de meester nog lastig?’ Maar Jezus hoorde dat en zei tegen de leider van de synagoge: ‘Wees niet bang, maar blijf geloven.’ Hij stond niemand toe om met hem mee te gaan, behalve Petrus, Jakobus en Johannes, de broer van Jakobus. Ze kwamen bij het huis van de leider van de synagoge en zagen daar een groep mensen die luid stonden te huilen en te weeklagen. Hij ging naar binnen en zei tegen hen: ‘Waarom maken jullie zo’n misbaar en huilen jullie? Het kind is niet gestorven, het slaapt.’ Ze lachten hem uit. Maar hij stuurde hen allemaal naar buiten en ging met de vader en moeder van het kind en de leerlingen die bij hem waren de kamer van het kind binnen. Hij pakte de hand van het kind vast en zei tegen haar: ‘Talita koem!’ In onze taal betekent dat: ‘Meisje, ik zeg je, sta op!’ Meteen stond het meisje op en begon heen en weer te lopen. Ze was twaalf jaar. Iedereen was met stomheid geslagen. Hij drukte hun op het hart dat niemand dit te weten mocht komen, en zei dat ze haar te eten moesten geven.

STILTE

REFLECTIE

De laatste dagen worstel ik met deze reflecties. Ik heb het gevoel dat ik met mijn woorden de Bijbel te kort doe, het te plat maak, of te klein. Neem nu het verhaal van vandaag: dat is zo prachtig en zo puur, de vrouw die alles op alles zet om genezen te worden, en het meisje voor wie de hoop al opgegeven werd. De één raakt Jezus aan, en Jezus raakt de ander aan – en er is weer leven, geen ziekte meer, geen dood.

Wat moet ik daar nog aan toevoegen? Waarom voegen we überhaupt zo vaak zoveel woorden toe aan wat in essentie zo eenvoudig en helder is? Waarom altijd de discussies, de betogen, het muggenziften en het labyrint aan overtuigingen?

Jezus brengt leven. Leven in volheid. Dat wordt hier maar al te duidelijk. En dát geloven, dat sluit angst uit: ‘Wees niet bang,’ zegt Jezus, ‘maar blijf geloven.’

Uiteindelijk is dat waar ik altijd weer op uit kom. Ook al staan er regelmatig mensen in de weg, of hebben anderen de hoop al opgegeven, lachen ze me uit, al is er genoeg om doodsbang van te worden en de moed voor de toekomst te verliezen. Bij Jezus is leven te vinden.

GEBED

Gij, die ons mensen brengen wilt
naar het land van uw belofte,
voed ons verlangen
naar uw aanwezigheid.
Verzadig ons leven
met uw Woord van bevrijding,
zoals uw Zoon,
onderweg naar het Paasfeest,
ons de vreugde heeft doen proeven
van uw toekomst en vrede
waarvan niets verloren gaat,
in deze veertig dagen en heel ons leven.
Amen.

(Gebed uit: Dienstboek Deel I)

ZEGEN

Ga met God en Hij zal met je zijn
jou nabij op al je wegen
met Zijn raad en troost en zegen.
Ga met God en Hij zal met je zijn.

(Lied 416 / Tekst: J.E. Rankin / Vertaling: Gert Landman)

Een gedachte over “Dag 14 – Teveel woorden

Laat een reactie achter op harriet Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s