Dag 13 – Gemengde reacties

Welkom bij de dertiende overdenking van deze veertigdagentijd! Fijn dat je nog steeds, of vanaf nu, meeleest.

Beluister hier de gesproken versie:

OPENING

Gezegend zijt Gij, God,
koning der wereld,
die de morgen ontbood
en het licht hebt geroepen,
zegen ook mij
met uw licht!

LIED

Look at the world, everything all around us
Look at the world and marvel everyday
Look at the world, so many joys and wonders
So many miracles along our way

Praise to thee o Lord for all creation
Give us thankful hearts that we may see
All the gifts we share and every blessing
All things come of thee.

(John Rutter / Uitgevoerd door: The Cambridge Singers)

LEZING

Marcus 5:1-20
Ze kwamen aan de overkant van het meer, in het gebied van de Gerasenen. Toen hij uit de boot gestapt was, kwam hem meteen vanuit de grafspelonken een man tegemoet die door een onreine geest bezeten was en in de spelonken woonde. Zelfs als hij vastgebonden was met een ketting kon niemand hem in bedwang houden. Hij was al dikwijls aan handen en voeten geketend geweest, maar dan trok hij de kettingen los en sloeg hij de boeien stuk, en niemand was sterk genoeg om hem te bedwingen. En altijd, dag en nacht, liep hij schreeuwend tussen de rotsgraven en door de bergen en sloeg hij zichzelf met stenen. Toen hij Jezus in de verte zag, rende hij op hem af en viel voor hem neer, en luid schreeuwend zei hij: ‘Wat heb ik met jou te maken, Jezus, Zoon van de allerhoogste God? Ik bezweer je bij God: doe me geen pijn!’ Want hij had tegen hem gezegd: ‘Onreine geest, ga weg uit die man.’ Jezus vroeg hem: ‘Wat is je naam?’ En hij antwoordde: ‘Legioen is mijn naam, want we zijn met velen.’ Hij smeekte hem dringend om hen niet uit deze streek te verjagen. Nu liep er op de berghelling een grote kudde varkens te grazen. De onreine geesten smeekten hem: ‘Stuur ons naar die varkens, dan kunnen we bij ze intrekken.’ Hij stond hun dat toe. Toen de onreine geesten de man verlaten hadden, trokken ze in de varkens, en de kudde van wel tweeduizend stuks stormde de steile helling af, het meer in, en verdronk in het water. De varkenshoeders sloegen op de vlucht en vertelden in de stad en in de dorpen wat ze hadden meegemaakt, en de mensen gingen kijken wat er was gebeurd. Ze kwamen bij Jezus en zagen de bezetene daar zitten, gekleed en bij zijn volle verstand, dezelfde man die altijd bezeten was geweest door het legioen, en ze werden door schrik bevangen. Degenen die alles gezien hadden, legden uit wat er met de bezetene en met de varkens was gebeurd. Daarop drongen de mensen er bij Jezus op aan om hun gebied te verlaten. Toen hij in de boot stapte, smeekte de man die bezeten was geweest om bij hem te mogen blijven. Dat stond hij hem niet toe, maar hij zei tegen hem: ‘Ga naar huis, naar uw eigen mensen, en vertel hun wat de Heer allemaal voor u heeft gedaan en hoe hij zich over u heeft ontfermd.’ De man ging weg en maakte in Dekapolis bekend wat Jezus voor hem had gedaan, en iedereen stond verbaasd.

STILTE

REFLECTIE

Net als in hoofdstuk 1 ontmoet Jezus een man die bezeten is door een onreine geest. In dit geval is het nog wel een stuk heftiger: deze man is een plaag voor de buurt, schreeuwend en wild en zichzelf pijnigend. De naam van de onreine geest blijkt ‘Legioen’ te zijn, wat doet denken aan het Romeinse leger. En dat geeft direct de verbinding aan tussen deze man en het grotere verhaal van Israel: namelijk het verhaal van onderdrukking door een hogere macht.

Hoeveel verhalen van onderdrukking zijn er niet te vertellen? Toen, later, en nu? Een ongrijpbare macht of aanwezigheid die ons leven terroriseert, ons weerhoudt om voluit te leven, ons in de greep houdt. Mensen zijn complexe wezens, ons leven vol paradoxen, we zijn tot zoveel in staat en soms zo ontzettend nietig. We zijn creatief en slim en vindingrijk, en tegelijkertijd worden we tegengehouden door stemmen in ons hoofd en in de maatschappij, zijn we bang voor van alles en nog wat, en maar al te makkelijk zakken we weg in patronen die ons geen steek verder helpen. Daar kan ik me soms over verwonderen, niet in het minst bij mezelf.

Het fascinerende van dit verhaal (en iets wat ik ook niet helemaal begrijp), is dat de genezing door Jezus een vreemde bijwerking heeft. De onreine geest, die een meervoud blijkt te zijn, vertrekt uit de man en veroorzaakt de vernietiging van varkens – iets dat Joden wellicht zouden toejuichen aangezien varkens onreine dieren waren, maar wat de Geraseense varkenshoeders uiteraard een minder goed idee vonden. Zij zijn ook duidelijk minder onder de indruk van de genezing en willen Jezus weg hebben. Terwijl de net genezen man van dorpsgek in verkondiger verandert!

Steeds weer die gemengde reacties op wat Jezus zegt en wat hij doet. De één is verbaasd, de ander vol lof, weer een ander moet er niets van hebben. Er is angst, geloof, onverschilligheid, en vijandigheid. Dat is wat me steeds weer opvalt.

GEBED

Getrouwe God,
laat uw woorden
ons hoop geven
op een goede aarde,
waar mensen elkaar recht doen,
waar volkeren zoeken
naar ruimte voor elkaar
en de macht van het kwaad
wordt gebroken door goedheid;
dat onze ogen altijd gericht mogen zijn
op uw koninkrijk,
omwille van Jezus, uw Zoon,
die het ons heeft voorgedaan,
in deze veertig dagen en heel ons leven.
Amen.

(Gebed uit: Dienstboek Deel I)

ZEGEN

God zal met je meegaan
als licht in je ogen
als lamp voor je voet
als hand op je hoofd
en arm om je schouder;
als baken bij ontij
en verte die wenkt
als groet op je lippen
en hoop in je hart
als stem die je uitdaagt
en woord dat je voorgaat.
Amen.

(Tekst: Sytze de Vries / Muziek: Job de Bruijn)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s