Dag 12 – Peilloos diep water

Een lieve vriendin van mij is met haar man op een zeilboot de oceaan overgestoken naar Zuid-Amerika. Hoewel het me een fantastisch avontuur lijkt, moet ik er niet aan denken om wekenlang op een kleine boot te zitten, omringd door alleen maar water. Ik heb geen last van thalassofobie (ja, het bestaat echt, een fobie voor natuurwater!), maar ik zou toch iets te vaak moeten denken aan alle gevaren die op de loer liggen.

Ze zijn overigens behouden aangekomen, kregen daar aan de andere kant van de wereld een dochtertje, en varen nu met haar verder.

Vandaag in de Bijbellezing ook een verhaal over water en de gevaren die dat met zich mee kan brengen – maar ook met een goede afloop.

Beluister hier de gesproken versie:

OPENING

Gezegend zijt Gij, God,
koning der wereld,
die de morgen ontbood
en het licht hebt geroepen,
zegen ook mij
met uw licht!

LIED

Christus Verlosser,
Zoon van de Vader,
Geef ons, Heer, uw vrede.

(Een lied uit Taizé / Uitgevoerd door: Nederland Zingt Dichtbij)

LEZING

Marcus 4:35-41
Aan het eind van die dag, toen het avond was geworden, zei hij tegen hen: ‘Laten we het meer oversteken.’ Ze stuurden de menigte weg en namen hem mee in de boot waarin hij al zat, en voeren samen met de andere boten het meer op. Er stak een hevige storm op en de golven beukten tegen de boot, zodat die vol water kwam te staan. Maar hij lag achter in de boot op een kussen te slapen. Ze maakten hem wakker en zeiden: ‘Meester, kan het u niet schelen dat we vergaan?’ Toen hij wakker geworden was, sprak hij de wind bestraffend toe en zei tegen het meer: ‘Zwijg! Wees stil!’ De wind ging liggen en het meer kwam helemaal tot rust. Hij zei tegen hen: ‘Waarom hebben jullie zo weinig moed? Geloven jullie nog steeds niet?’ Ze werden bevangen door grote schrik en zeiden tegen elkaar: ‘Wie is hij toch, dat zelfs de wind en het meer hem gehoorzamen?’

STILTE

REFLECTIE

Er was een tijd in mijn leven dat God heel ver weg voelde. Die tijd duurde wel een paar jaar, het was toen ik studeerde en als over-kritische student alle grond onder mijn overtuigingen voelde wegzakken. Het was eenzaam en overweldigend. Ik wilde weten en voelen dat God dichtbij was, maar het lukte niet, ik voelde me klein en nietig in een veel te groot universum.

Stormen kunnen een heleboel verschillende vormen aannemen. Gekomen door een gebeurtenis die je leven grondig door elkaar schudt of zomaar opeens zonder directe aanleiding. Verdriet. Onzekerheid. Wachten. Gemis. Het water en de afgrond is peilloos diep, een chaos-macht die jou in de greep wil houden.

Dat maakt dat beeld van die leerlingen in dat bootje op dat meer zo sprekend, en hun angst zo tastbaar. Het is een universele angst, het besef van onze nietigheid tegenover de onvoorspelbare monsters van de woeste zee, de dreiging van de zinloosheid.

Maar ondertussen ligt Jezus al de hele tijd achterin de boot. Hij openbaart zich in dit verhaal als degene die boven de storm staat, boven alle machten die ons leven willen verwoesten, boven de chaos van het begin, hij is degene in wie de scheppingsmacht van God zichtbaar wordt. Het is zo groot, dat ik me levendig kan indenken dat zijn leerlingen er alleen maar van in de war raakten.

Ook ik merkte in mijn zoektocht naar God tot mijn eigen stomme verbazing dat God er al die tijd allang was. Sindsdien is de angst voor de oneindigheid nooit meer zo groot geweest. En ik hoop dat als er weer een storm komt, dat ik me ook dan veilig zal voelen.

GEBED

Gij,
die van oudsher aan mensen
uw trouw hebt toegezegd,
luister naar ons en geef ons een antwoord
als wij om toekomst bidden.
Toon ons in Jezus, uw Zoon,
hoe Gij uw verbond met ons
tot voltooiing brengt
als uw Woord weerklinkt,
in deze veertig dagen en heel ons leven.
Amen.

(Gebed uit: Dienstboek Deel I)

ZEGEN

God zal je hoeden, Christus je voeden,
Geest van hierboven geeft zin en zicht,
God schenkt je warmte, geneest en omarmt je,
Vriend in het duister en Gids naar het licht.
Amen.

(Lied 426 / Tekst: John Bell / Vertaling: Andries Govaart)

2 gedachten over “Dag 12 – Peilloos diep water

  1. Al zit ik soms op heel andere golf(lengte);-), elke dag zeg je wel weer iets wat me aan het denken zet/even laat glimlachen/een idee oplevert (voor preek of artikel). Dank je! En sterkte met inpakken ;-) Rien Wattel, Hoofddorp

Laat een reactie achter op Gertine Blom Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s