Dag 9 – Een nieuwe familie

De reflectie is vandaag wat langer. Daar wil ik geen gewoonte van maken, maar er was opeens zoveel dat in me opkwam en dan is er ook nog zoveel ongezegd gelaten. Terwijl ik maar heb gefocust op een paar verzen… Nou ja. Je bent dominee of je bent het niet, zullen we maar zeggen. Het feit dat ik gisteren mijn briefstem op de post deed, is een mooi detail. Lees of luister maar.

Beluister hier de gesproken versie:

OPENING

Gezegend zijt Gij, God,
koning der wereld,
die de morgen ontbood
en het licht hebt geroepen,
zegen ook mij
met uw licht!

LIED

Immortal, invisible, God only wise,
in light inaccessible, hid from our eyes,
most blessed, most glorious, the Ancient of Days,
almighty, victorious, thy great name we praise.

(Tekst: Walter C. Smith / Melodie: St. Denio / Uitgevoerd door: Songs of Praise)

LEZING

Marcus 3:20-35
Hij ging terug naar huis, en weer verzamelde zich een menigte, zodat ze zelfs niet de kans kregen om te gaan eten. Toen zijn verwanten hiervan hoorden, gingen ze op weg om hem, desnoods onder dwang, mee te nemen, want volgens hen had hij zijn verstand verloren. Ook de schriftgeleerden die uit Jeruzalem gekomen waren, zeiden: ‘Hij is bezeten door Beëlzebul,’ en: ‘Dankzij de vorst der demonen kan hij demonen uitdrijven.’ Toen hij hen bij zich geroepen had, sprak hij tot hen in gelijkenissen: ‘Hoe kan Satan zichzelf uitdrijven? Als een koninkrijk innerlijk verdeeld is, kan dat koninkrijk niet standhouden; als een gemeenschap innerlijk verdeeld is, zal die gemeenschap niet kunnen standhouden. En als Satan tegen zichzelf in opstand is gekomen en verdeeld is, kan ook hij niet standhouden, maar gaat hij zijn einde tegemoet. Bovendien kan niemand het huis van een sterkere binnengaan om zijn inboedel te roven, als hij die sterkere niet eerst vastgebonden heeft; pas dan kan hij zijn huis leeghalen. Ik verzeker u: alle wandaden en godslasteringen, hoe erg ook, kunnen de mensen worden vergeven, maar wie lastertaal spreekt tegen de heilige Geest, krijgt in alle eeuwigheid geen vergeving, want zo iemand is schuldig aan een onuitwisbaar vergrijp.’ Dit omdat ze gezegd hadden: ‘Hij is bezeten door een onreine geest.’
Intussen waren zijn moeder en zijn broers aangekomen. Ze stuurden iemand naar binnen om hem te halen. Zelf bleven ze buiten wachten. Er zat een groot aantal mensen om hem heen, en die zeiden tegen hem: ‘Uw moeder en uw broers staan buiten en zoeken u.’ Hij antwoordde: ‘Wie zijn mijn moeder en mijn broers?’ Hij keek de mensen aan die in een kring om hem heen zaten en zei: ‘Jullie zijn mijn moeder en mijn broers. Want iedereen die de wil van God doet, die is mijn broer en zuster en moeder.’

STILTE

REFLECTIE

bij vers 31-35

Wie mij een beetje kent, weet dat ik erg van fantasy en science-fiction houd. Van verhalen die zich afspelen in niet-bestaande werelden, met helden en slechteriken, mythische wezens en ruimteschepen.

Nu is er iets wat me de laatste tijd in dit genre opvalt: de nadruk op de afkomst van de held. Neem bijvoorbeeld Star Wars. In de laatste uitgekomen film bleek de hoofdpersoon Rey – in de voorgaande twee films een gewone (maar uiteraard stoere) jonge vrouw afkomstig van een onbeduidende planeet – opeens een nakomeling te zijn van de slechte Emperor. Haar bijzondere vaardigheden komen niet uit het niets, maar worden verklaard door haar bloedlijn. Afkomst bepaalt alles.

Dat is jammer. En ook helemaal niet nodig. Er zijn genoeg literaire helden die zonder bijzondere reden, zonder unieke familie of genenpool de wereld redden. Zoals bijvoorbeeld Frodo, om maar één van de bekendste te noemen.

Ik snap die nadruk op familie wel. Het is een manier om een bijzondere positie te legitimeren, een unieke plaats in de wereld te hebben zonder dat je er iets voor hoeft te doen. Familie is immers in de echte wereld nog steeds vaak de basis voor een goed of minder goed bestaan. En is het niet zo dat familie ook in onze westerse samenleving steeds belangrijker wordt? We gaan immers steeds meer de nadruk leggen op afkomst: dubbele paspoorten mogen niet meer, asiel vinden wordt steeds moeilijker, we houden de grenzen dicht voor de ‘ander’, we nodigen mensen met een onbekende achternaam niet uit op sollicitatiegesprek en wiens huidskleur afwijkt van de meerderheid fouilleren we nog maar eens extra.

Maar Jezus brengt, opnieuw, een alternatief verhaal. Ongekend radicaal is hij, zeker in een cultuur waarin familie nog veel belangrijker is dan in die van ons. Familie, zo zegt hij, gaat niet over bloed of stam of eigen clubje. Familie wordt gevormd rondom God. Daar vind je nieuwe broers en zussen en moeders. Een ongekende uitdaging, wat mij betreft, maar tegelijk een prachtig geschenk: bij God is iedereen gelijk. Geen bijzondere positie omdat je voorvader toevallig ooit tot de adelstand is verheven of omdat je blond haar en blauwe ogen hebt, en ook geen benadeling omdat jouw moeder niet van je hield of omdat je geboren werd in een land waar een burgeroorlog woedt.

Ik zei het al eerder: geloof gaat niet alleen over onze ziel. Deze boodschap is politiek – en hoe.

GEBED

Gij, Enige,
die onze God wilt zijn,
open onze ogen voor U,
kom aanwezig in ons midden
en zeg ons uw Naam.
Laat uw Woord
de kracht zijn die ons vrijmaakt
om elkaar van harte recht te doen,
omwille van Jezus, uw Zoon,
die uw Naam geheiligd heeft
en ons voorgaat in wat leven is,
in deze veertig dagen en heel ons leven.
Amen.

(Gebed uit: Dienstboek Deel I)

ZEGEN

De Eeuwige zal je zegenen en behoeden;
de Eeuwige zal zijn lichtend gelaat over je
doen schijnen en je genadig zijn;
de Eeuwige zal je zijn gelaat toewenden
en je vrede geven.
Amen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s