Dag 4 – De weg naar Jezus

Soms zijn er van die momenten dat je denkt: is dit toeval of niet? Gisteren werd ik op Facebook geraakt door iemands verhaal, en dan vandaag deze lezing uit Marcus. Wonderlijk is dat. Ik schrijf er iets over de reflectie van deze dag.

Beluister hier de gesproken versie:

OPENING

Gezegend zijt Gij, God,
koning der wereld,
die de morgen ontbood
en het licht hebt geroepen,
zegen ook mij
met uw licht!

LIED

Iedere nacht verlang ik naar U, o God
Ik hunker naar u met heel ziel

(Een lied uit Taizé)

LEZING

Marcus 2:1-12

Toen hij enkele dagen later terugkwam in Kafarnaüm, werd bekend dat hij weer thuis was. Er stroomden zo veel mensen toe dat er zelfs voor de deur geen plaats meer was, en hij verkondigde hun Gods boodschap. Er werd ook een verlamde bij hem gebracht, die door vier mensen gedragen werd. Omdat ze zich niet door de menigte konden wringen, haalden ze een stuk van het dak weg boven de plaats waar Jezus zat, en toen ze een opening hadden gemaakt, lieten ze de verlamde op zijn draagbed naar beneden zakken. Bij het zien van hun geloof zei Jezus tegen de verlamde: ‘Vriend, uw zonden worden u vergeven.’
Er zaten ook een paar schriftgeleerden tussen de mensen, en die dachten bij zichzelf: Hoe durft hij dat te zeggen? Hij slaat godslasterlijke taal uit: alleen God kan immers zonden vergeven! Jezus had meteen door wat ze dachten en dus zei hij: ‘Waarom denkt u zoiets? Wat is gemakkelijker, tegen een verlamde zeggen: “Uw zonden worden u vergeven” of: “Sta op, pak uw bed en loop”? Ik zal u laten zien dat de Mensenzoon volmacht heeft om op aarde zonden te vergeven.’ Toen zei hij tegen de verlamde: ‘Ik zeg u, sta op, pak uw bed en ga naar huis.’ Meteen stond hij op, pakte zijn bed en ging weg; allen die dit zagen, stonden versteld en loofden God. ‘Zoiets hebben we nog nooit gezien,’ zeiden ze.

STILTE

REFLECTIE

Het toestromen van mensen naar Jezus, is al vanaf het begin een groot thema bij Marcus. Ook het terugtrekken van Jezus buiten de stad heeft niet geholpen. Mensen blijven komen, het zijn er teveel, de vraag is te groot. De weg naar Jezus is geblokkeerd voor degenen die buiten staan.

Gisteren had ik een Facebookgesprek met een vrouw die al twintig jaar in een rolstoel zit. Zij deelde iets van haar lijden. En dat ging niet direct over het feit dat ze niet kon lopen. Nee, het ging over de onachtzaamheid waarmee de Nederlandse samenleving omgaat met minder mobiele mensen, de ontoegankelijkheid van gebouwen en plaatsen, de vernedering die dat oplevert. Er klonk zoveel verdriet en onmacht door in haar woorden.

In dit verhaal bij Marcus zijn er vier mensen die hun verlamde vriend dragen. Ze laten zich niet tegenhouden, maar vinden op een creatieve manier een weg naar Jezus.

Soms vraag ik me af: op welke manier blokkeren wij de weg naar Jezus voor anderen? Wie zit er níet in de kerk, wie komt er niet naar ons feestje, wie zit al jaren thuis? Waar zijn de mensen zonder vasthoudende vrienden? Wie heeft de moed opgegeven ooit bij Jezus te komen omdat niemand hielp? Wie is er de kerk uitgejaagd omdat hij anders was dan de rest, omdat ze geen aansluiting vond, omdat er niet werd meegedacht over aanpassingen?

Ik zou wel zo’n vriend willen zijn, die samen met anderen een gat in het dak maakt om een naaste bij Jezus te brengen. Ik hoop dat ik dat kan zijn.

Het verhaal in Marcus eindigt met een dubbel wonder. De verlamde man wordt fysiek genezen én zijn zonden worden vergeven. Jezus’ genezing gaat dieper dan alleen het fysieke aspect, net zoals het lijden van de vrouw in de rolstoel verder gaat dan alleen het feit dat ze niet kan lopen. Jezus gaf de man een nieuw leven, van binnen en van buiten.

GEBED

Gij, God,
zijt de schepper van al wat bestaat:
mensen, dieren, al wat leeft,
komt voort uit uw hand;
uw adem houdt ons in leven.
Onderricht ons door uw Woord
hoe wij verbonden blijven met U
en leer ons de wegen kennen
om uw koninkrijk binnen te gaan,
in deze veertig dagen en heel ons leven.
Amen.

(Gebed uit: Dienstboek Deel I)

ZEGEN

Ga met God en Hij zal met je zijn,
jou nabij op al je wegen
met zijn raad en troost en zegen.
Ga met God en Hij zal met je zijn.
Amen.

(Lied 416 / Tekst: Jeremiah Rankin / Vertaling: Gert Landman)

Een gedachte over “Dag 4 – De weg naar Jezus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s