ADVENT 21

23 december 2020

Nog één keer Jesaja, nog één keer terug naar het grote visioen dat hij met ons deelt en dat nooit veroudert. Op de drempel van het Kerstfeest begin ik de balans op te maken. Want wat is het groot, dat verhaal van God – en wat ben ik eigenlijk een klein mens.

Meer over de Adventsgebeden in deze blog.

Fijne dag!

(De gesproken versie begint na de muziek.)

MUZIEK

Een bijzonder lied dat ik nog niet zo lang ken: Jesus Christ the Apple Tree. Een gedicht door een anonieme dichter, op muziek gezet door Elizabeth Poston. Nu een veel gezongen Adventslied.

I’m weary with my former toil
Here I will sit and rest awhile:
Under the shadow I will be
Of Jesus Christ the apple tree
.

This fruit doth make my soul to thrive
It keeps my dying faith alive;
Which makes my soul in haste to be
With Jesus Christ the apple tree
.

OPENINGSWOORDEN

Heer, open mijn lippen
Mijn mond zal zingen van uw eer.
God, kom mij te hulp
Heer, haast U mij te helpen.

Eer aan de Vader en de Zoon en de heilige Geest,
zoals het was in het begin en nu en altijd
en in de eeuwen der eeuwen.
Amen.

BIJBELLEZING: Jesaja 11:1,2,5-9

Maar uit de stronk van Isaï schiet een telg op,
een scheut van zijn wortels komt tot bloei.
De geest van de HEER zal op hem rusten:
een geest van wijsheid en inzicht,
een geest van kracht en verstandig beleid,
een geest van kennis en ontzag voor de HEER.
Hij draagt gerechtigheid als een gordel om zijn lendenen
en trouw als een gordel om zijn heupen.
Dan zal een wolf zich neerleggen naast een lam,
een panter vlijt zich bij een bokje neer;
kalf en leeuw zullen samen weiden
en een kleine jongen zal ze hoeden.
Een koe en een beer grazen samen,
hun jongen liggen bijeen;
een leeuw en een rund eten beide stro.
Bij het hol van een adder speelt een zuigeling,
een kind graait met zijn hand naar het nest van een slang.
Niemand doet kwaad, niemand sticht onheil
op heel mijn heilige berg.

STILTE

Neem een moment om de tekst tot je te laten spreken. Kies bijvoorbeeld één stukje dat je opviel en laat je gedachten daarover gaan.

REFLECTIE

Ik heb in de afgelopen Adventstijd vaak getwijfeld aan de uitkomst van alles. Of het wel goed zal komen allemaal, en of het goede niet gewoon machteloos zal ondergaan in de heerschappij van het kwaad. Misschien lazen of hoorden jullie dat wel in deze reflecties, soms tussen de regels door. Ik vroeg me af wat ik nu uiteindelijk zelf geloof van dat mooie verhaal dat alles goed komt en wat mijn nietige leventje nu eigenlijk bijdraagt.

Maar vandaag voel ik me bij vlagen echt hoopvol. Al die profetische lezingen over een alternatieve toekomst en dat lange verhaal dat zo klein en kwetsbaar begint bij vrouwen en een baby… ze dalen eindelijk een beetje in. En het is niet omdat ik zoveel tekenen zie van de komst van het koninkrijk van God, of omdat ik harde bewijzen heb die mijn overtuiging bevestigen.

Nee. Het is omdat ik in mijn diepste zelf geloof dat het waar is. Omdat ik in mezelf voel en weet en vertrouw dat het klopt, dat het echt zo is:

Dat het kleine en kwetsbare het allergrootste en belangrijkste is. Dat er altijd mensen zullen zijn die opstaan en de strijd aanbinden met mensonterende bureaucratieën, verwoestende politiek en op economisch belang beluste leiders. Dat al die moedeloze vluchtelingen in de verregende en koude kampen allemaal, stuk voor stuk, waardevolle schepsels van God zijn. Dat die wereld van Jesaja waarin roofdier en prooi naast elkaar liggen, waar de kwetsbaarste speelt bij de kwaadaardigste, er echt zal komen.

Ik geloof dat, omdat God er is. Omdat God met ons is. Omdat het goddelijke vlees werd, afdaalde, mens werd. De kracht van dat licht kun je echt niet tegenhouden, zeker niet met kleinzielige bedenkingen over winst en voordeel en zelfliefde.

Het is moeilijk in woorden te vatten en ik merk hoe ik ploeter om dit op te schrijven. Het hoeft ook niet altijd met woorden. Het kan ook met muziek of met gevoel of met gebaren.

Maar uiteindelijk geloof ik ook dit: dat ik een rol speel in dat grote verhaal dat via Hanna en Maria uitkomt bij Jezus. Dat God mij vraagt om mee te doen, om het goede te doen groeien en de vlam te verspreiden. Dat mijn kleine gebaren er wel degelijk toe doen in het koninkrijk Gods.

Maar er is ook lef en moed nodig voor grote gebaren. Met die roeping ga ik de Kerstdagen in.

GEBED

Zie naar ons om, God,
en hoor de gebeden.
Wees ons genadig
en kom naar ons toe.
Laat eindelijk opgaan
de zon van uw gerechtigheid
over ons hier op aarde
en ons verduisterd bestaan.
Amen.

OM TE DOEN

Voor nu, of later vandaag:

Er is een hoop onrust in de wereld en ook in onszelf. Zet een kop koffie of thee en drink die op zonder tegelijk iets anders te doen, om zo een paar minuten rust in je dag te krijgen.

DE DAG IN

Met een zegen uit Iona:

Moge God, die erbij is als de zon opgaat en ondergaat
en als je de zee oversteekt,
onderweg je schreden richten.

Moge God, die je nabij is als je zit
en als je staat,
je met liefde omringen
en je bij de hand leiden.

Moge God, die je wegen kent
en de plaatsen waar je uitrust
bij je zijn in je taak op aarde
het goede nieuws zijn dat je deelt
en je op de eeuwige weg leiden.

2 gedachten over “ADVENT 21

  1. 3-vudige reactie ;-)
    1. Ik begon de dag al goed, toen ik de column van Stevo Akkerman vandaag in Trouw las, hij zegt hetzelfde als jij (maar dan anders ;-)):
    Gisteren stuitte ik op een fragment uit zijn [Jonathan Sacks] boek ‘Een gebroken wereld heel maken’. Sacks beschrijft daarin hoe de mondiale problemen zo omvangrijk en verknoopt zijn, dat een mens zich al snel lamgeslagen voelt. “We willen helpen, maar wat elk van ons kan doen stelt veel te weinig voor.” Het gevolg: “De geest keert zich naar binnen, zoekt bevrediging in zichzelf, of vervulling binnen de kleine kring van vrienden en familie, of het heil binnen een gesloten gemeenschap.”

    Daar tegenover stelt Sacks het voorbeeld van de joodse mystici, die wisten dat ‘een beetje licht veel donkerheid verdrijft’. Zo komt hij tot een pleidooi voor het kleine gebaar; iets wat op wereldschaal verwaarloosbaar en zinloos lijkt, kan toch krachtig zijn als genoeg mensen meedoen. Niemand lost per 1 januari 2021 het vluchtelingenprobleem op – daar wilde ik het over hebben – maar dat wil niet zeggen dat we dus per definitie met lege handen staan.

    Een lokale vrijwilligersgroep is al een behoorlijke verzameling kleine gebaren, een professionele ngo nog meer, en je kunt dit doortrekken tot het niveau van landen en groepen van landen. Maar zoals individuen zich naar binnen keren, doen landen dat ook. ‘We kunnen niet alle problemen van de wereld op onze nek nemen’, heet het dan en vervolgens wordt alle politieke energie erop gericht de eigen bijdrage zo klein mogelijk te houden, zodat een omgekeerd vliegwiel in werking treedt: doe jij niks dan doe ik nog minder.

    Het hele stuk op https://www.trouw.nl/opinie/het-handjeklap-rond-moria-was-de-meest-schaamteloze-politieke-deal-van-2020~bd70e5ad/ Als je geen abonnement hebt en het wit lezen (het gaat over de vluchtelingenNIETopvangdoor NL) kan ik het ook mailen, mail me dan even je mailadres (naar rien.wattel@quicknet.nl)

    2. Verder vind ik je kwetsbare opstelling een verademing. En ik herken je hoop (al koppel ik die minder aan God en meer aan de ‘wolk van getuigen’ die ik voel, ‘God-in-ons zeg maar/’de traditie waar ik in sta’)

    3. ‘Het is omdat ik in mijn diepste zelf geloof dat het waar is.’ zeg je. Past prachtig bij mijn ontdekking bij Gerko Tempelman in ‘Ongeneeslijk religieus’: ‘Mensen geloven wat ze wíllen geloven’ (hij bedoelt dat positief; tegenover ‘geloven op basis van rationele bewijzen’)

    Nu hou ik op…. Goede dagen in dat wonderlijke UK!

    1. Beste Rien, Veel dank voor je drie/zorgvuldige reactie. Ik las ook zojuist de column van Stevo Akkerman en wilde al langer eens een boek van Sacks lezen… dat moet ik echt gaan doen merk ik al.

      Ik probeer de hoop inderdaad zowel buiten onszelf als in onszelf te zoeken – al is de balans tussen die twee soms best spannend (maar hopelijk houdt het een evenwicht gaande tussen twee uitersten).

      En wat betreft je laatste punt, ja, geloof zit in mij. Komt niet voort uit redeneren… al is het dan wel weer zo dat wat je erover zegt wel degelijk rationeel kan zijn. Maar dat volgt na overtuiging.
      Jij ook een goede Kerst!

Laat een reactie achter op Gertine Blom Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s