ADVENT 15

16 december 2020

Het is een vreemde gewaarwording dat in Nederland alles op slot is gegaan en hier in Cambridge na een november-lockdown juist weer veel mogelijk is. De pandemie begint scheef te lopen na een gelijktijdig begin in maart. Het is nu wel duidelijk dat Kerst allesbehalve normaal gaat zijn. Verandert dat iets aan ons ervaren van het Kerstverhaal?

Vandaag peins ik wat verder over dat ‘ervaren’, over grote woorden en het mysterie van Kerst.

Meer over de Adventsgebeden in deze blog.

Fijne dag!

(De gesproken versie begint na de muziek.)

Painting of Jesus with Face Mask Suddenly Returns to New Bedford
Photo Credit: Kyle DeSousa. Painting of Jesus in Bedford.

MUZIEK

De Adventscantate van Bach: Nun komm, der Heiden Heiland.

Nun komm, der Heiden Heiland,
der Jungfrauen Kind erkannt,
des sich wundert alle Welt:
Gott solch Geburt ihm bestellt.

OPENINGSWOORDEN

Heer, open mijn lippen
Mijn mond zal zingen van uw eer.
God, kom mij te hulp
Heer, haast U mij te helpen.

Eer aan de Vader en de Zoon en de heilige Geest,
zoals het was in het begin en nu en altijd
en in de eeuwen der eeuwen.
Amen.

BIJBELLEZING: Lucas 1,30-33

Maar de engel zei tegen haar: ‘Wees niet bang, Maria, God heeft je zijn gunst geschonken. Luister, je zult zwanger worden en een zoon baren, en je moet hem Jezus noemen. Hij zal een groot man worden en Zoon van de Allerhoogste worden genoemd, en God, de Heer, zal hem de troon van zijn vader David geven. Tot in eeuwigheid zal hij koning zijn over het volk van Jakob, en aan zijn koningschap zal geen einde komen.’

STILTE

Neem een moment om de tekst tot je te laten spreken. Kies bijvoorbeeld één stukje dat je opviel en laat je gedachten daarover gaan.

REFLECTIE

Ik ben vast niet de enige die regelmatig niet goed raad weet met de grote woorden van het geloof. Vooral bij de belangrijke kerkelijke feesten komt dat voor: dat je luistert naar de bijbelteksten die spreken over redding en glorie en halleluja, en dat je er gewoonweg niets bij voelt. Zelfs een beetje vervreemd raakt.

Vandaag heb ik er ook last van. We zijn alweer een heel eind gevorderd in de Adventstijd. Ik keek uit naar de lezingen over Maria en de aankondiging van Jezus’ geboorte. En nu lees ik de woorden en ik heb er geen gedachten bij. My mind went blank, zouden ze hier zeggen.

Het is soms zo groot, dat verhaal van God. Onbevattelijk.

Het was vroeger vaak de reden dat ik teleurgesteld was in Kerst. Wekenlang had ik me verheugd, genoten van de muziek en de sfeer en de kerstvieringen op school. En toen… toen was het Kerstochtend en dat was een gewone dag als alle andere. Het hielp niet mee dat onze kerk in de gewone kerkdienst nooit iets deed met Kerstliederen of versiering, dus toen ik te oud was voor het kinderkerstfeest eindigde ik regelmatig ergens tijdens Kerst op m’n kamer om uit alle macht te proberen het ‘Kerstgevoel’ te bemachtigen. En daarmee bedoelde ik: iets vóelen bij het bijbelverhaal.

In latere jaren werd het beter, toen ik met zus of vriendinnen de plaatselijke Kerstnachtdienst in de schitterende Sint Janskerk bijwoonde: dat was een feest met lichtjes in het donker, prachtige muziek en oneindig veel mensen. En nog weer later preekte ik voor het eerst zelf met Kerst. Dat was bijzonder. En toch ook lastig: hoe kon ik dat mysterie in vredesnaam woorden geven?

Ik denk dat er iets van een uitweg in dat woord ‘mysterie’ zit. Als protestanten ergens slecht in zijn, is het wel omgaan met een mysterie. We willen het kunnen uitleggen, of als dat niet lukt, dan tot tranen toe geroerd zijn – en het dan vervolgens alsnog uitleggen. Maar als ik iets geleerd heb de afgelopen jaren van de (katholiekere) Anglicaanse traditie én van de Godly Play verhalen*, dan is het wel een nieuw omgaan met dat ‘mysterie’.

Het gewoon laten staan van de grote woorden. Uitspreken, zingen, een kruis slaan, knielen, meegevoerd worden door de liturgie, het ritme. Verwonderen. Opgenomen worden in de traditie. Gods genade ontvangen. Vreugde ervaren en niet de behoefte hebben het te willen bevatten. Ontspannen. Lachen. Huilen.

Simpelweg hierom: God met ons.

GEBED

Zie naar ons om, God,
en hoor de gebeden.
Wees ons genadig
en kom naar ons toe.
Laat eindelijk opgaan
de zon van uw gerechtigheid
over ons hier op aarde
en ons verduisterd bestaan.
Amen.

OM TE DOEN

Voor nu, of later vandaag:

Misschien ken je mensen die in de zorg werken. Ik vermoed zomaar dat ze wel een lief gebaar kunnen waarderen. Schrijf hen een kaartje of stuur ze een berichtje om ze te bedanken voor wat ze doen.

DE DAG IN

Vonkje van hoop
diep in mij,
lieve God, wakker het aan
tot een vlam van vertrouwen.
Wakker aan, wakker aan,
dat wij gaan
in vurige liefde.
Vonken die overslaan.
Amen.

*Over Godly Play: het is een vertelmethode van Bijbelse verhalen en kerkelijke tradities die niet uitgaat van ‘inprenten’ maar van ‘ontdekken’. Aan het einde van het verhaal (verteld met fysieke objecten) zijn er altijd ‘verwonder’-vragen. Zonder goede of foute antwoorden.

4 gedachten over “ADVENT 15

Laat een reactie achter op Dick de Man Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s