ADVENT 13

14 december 2020

De derde week van Advent! Volgende week is het Kerst. Deze week begint met de lofzang van Zacharias. Morgen verandert het perspectief en ontmoeten we Maria.

Meer over de Adventsgebeden in deze blog.

Fijne dag!

(De gesproken versie begint na de muziek.)

The Great Narnia Re-Read of 2019: “The Lion, the Witch, and the Wardrobe” –  Daniel Whyte IV

MUZIEK

Een eenmalig uitstapje naar een heel ander type muziek, als jullie me dat willen vergeven. Het is een liedje dat ik als tiener heel veel luisterde tijdens Advent en Kerst. Het is geïnspireerd door C.S. Lewis’ The Lion, the Witch and the Wardrobe en gaat over het verlangen naar warmte in een wereld waarin het maar nooit Kerst wordt.

In Like a Lion (Always Winter)

It’s always winter, but never Christmas
It seems this curse just can’t be lifted
Yet in the midst of all this ice and snow
Our hearts stay warm cause they are filled with hope.

(Wees gerust, morgen weer terug naar koorgezang en klassieke muziek :-))

OPENINGSWOORDEN

Heer, open mijn lippen
Mijn mond zal zingen van uw eer.
God, kom mij te hulp
Heer, haast U mij te helpen.

Eer aan de Vader en de Zoon en de heilige Geest,
zoals het was in het begin en nu en altijd
en in de eeuwen der eeuwen.
Amen.

BIJBELLEZING: Lucas 1,67-80

Zijn vader Zacharias werd vervuld van de heilige Geest en sprak deze profetie:

‘Geprezen zij de Heer, de God van Israël,
hij heeft zich om zijn volk bekommerd en het verlost.
Een reddende kracht heeft hij voor ons opgewekt
uit het huis van David, zijn dienaar,
zoals hij van oudsher heeft beloofd bij monde van zijn heilige profeten:
bevrijd zouden we worden van onze vijanden,
gered uit de greep van allen die ons haten.
Zo toont hij zich barmhartig jegens onze voorouders
en herinnert hij zich zijn heilig verbond:
de eed die hij gezworen had aan Abraham, onze vader,
dat wij, ontkomen aan onze vijanden,
hem zonder angst zouden dienen, toegewijd en oprecht,
altijd levend in zijn nabijheid.
En jij, kind, jij zult genoemd worden: profeet van de Allerhoogste,
want voor de Heer zul je uit gaan om de weg voor hem gereed te maken,
en om zijn volk bekend te maken met hun redding
door de vergeving van hun zonden.
Dankzij de liefdevolle barmhartigheid van onze God
zal het stralende licht uit de hemel over ons opgaan
en verschijnen aan allen die leven in duisternis
en verkeren in de schaduw van de dood,
zodat we onze voeten kunnen zetten op de weg van de vrede.’

Het kind groeide op en werd gesterkt door de Geest. Johannes leefde in de woestijn tot de dag aanbrak waarop hij zich kenbaar maakte aan het volk van Israël.

STILTE

Neem een moment om de tekst tot je te laten spreken. Kies bijvoorbeeld één stukje dat je opviel en laat je gedachten daarover gaan.

REFLECTIE

Voor de coronacrisis kwam ik elke week op dinsdagmorgen in mijn kerk voor het gelezen ochtendgebed. Meestal was er nog één iemand anders. Dan lazen we met z’n tweeën de woorden uit het gebedenboek van de Church of England. In de liturgie voor dat ochtendgebed is het Benedictus – de lofzang van Zacharias – een vast onderdeel. Dus ik bad die woorden van Zacharias elke week hardop. Het is bijzonder wat zo’n gewoonte met je doet.

Het Benedictus klinkt namelijk nu als een soort vertrouwd ritme in mij door. Door die regelmatige herhaling worden de woorden als het ware onderdeel van jezelf en eigen je jezelf iets toe van de gevoelens en betekenis ervan. Ik proef in het Benedictus de opluchting dat de hoop niet vergeefs was. Dat al die eeuwen van wachten en verlangen nu tot hun voltooiing komen. Dat God woord heeft gehouden.

Maar wat mij altijd het meest raakt, wat ik altijd het helderste hoor, is het kleine zinnetje: ‘dat wij … hem zonder angst zouden dienen…’.

Dat raakt mij persoonlijk, omdat ik vroeger als kind regelmatig bang was voor God. Ik ervaar het nog steeds als een groot geschenk dat ik op een dag wakker werd en mijn angst verdwenen was, dat ik God leerde kennen als Iemand bij wie ik veilig ben.

En ik moet ook terugdenken aan het bezoek van de engel eerder in het verhaal. Toen schrok Zacharias hevig en moest de engel hem geruststellen. Het is weliswaar begrijpelijk om heftig te schrikken, maar God neemt die angst weg. De menswording brengt God zo dichtbij dat angst verdwijnt. Zacharias beseft dat en kan daardoor zonder terughoudendheid zingen.

Advent is niet alleen wachten en verlangen. Het is ook weten dat we dat niet in angst hoeven te doen. Omdat God woord zal houden.

GEBED

Gij Allerhoogste,
voor wie niets onmogelijk is,
verhoor onze gebeden
en maak een einde aan het duister
dat ons gevangen houdt.
Maak de wereld tot uw woning
omwille van allen
die heil verwachten van uw woorden,
vandaag en alle dagen die komen.
Amen.

OM TE DOEN

Voor nu, of later vandaag:

Lees de lofzang van Zacharias nog eens hardop.

DE DAG IN

Met een Ierse zegen:

Moge de weg je tegemoet komen.
Moge de wind altijd in je rug zijn.
Moge de zon warm op je gezicht schijnen,
de regen zacht op je velden vallen.
En tot we elkaar weer zien,
moge God je vasthouden in de palm van zijn hand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s